Kötülük o kadar erken bir yaşta edinilir ki doğuştan gelebileceğine dair kimi önermeleri peşinde sürükler. Pek karmaşık olmayan hipotez kurma, çürütme ve düşünme süreçlerinin sonunda varabileceğimiz bir nokta olan kötülük kavramının temeli, kurduğumuz bu düzlemde kültüre ve beraberindeki ahlaki sistemlere dayanmaktadır. Organizma için bahsedilebilecek kötülüğün, haz ve hazsızlıktan ileri gelmesi muhtemel olmakla birlikte ne zaman ki işler, çeşitli ve kümülatif bir haz ve haz

Bir şeyi itiraf edeceğim. Hayatımın belli bir dönemine kadar herkesçe anlaşılmayı bekledim. Elbette ki bugün bu an bunun yanlış olduğuna dair bir fikrim var. Ancak yanlış olduğunu düşünmediğim zamanlarda çokça üzülmüşlüğüm ve fevkalade gırtlak patlatmışlığım da olmuştu. Tabi bunca mesai sonrasında çaba ve telaş yerini büyük bir umutsuzluğa ve kesif bir hüzne bırakmıştı. Ne menem bir meret olduğunu anlatmayacağım, zaten sahip olduğunuz önyargılar ve empati gücünüzle pek çok ta

Sunuş Altında söylenecek yeni bir şey kalmadığı için güneşe, hayalleriyle yüreğime su serpen buluta ve hepsini içerdiği için gökyüzüne teşekkür ederim. Ağustos ’26 Herhangi Bir Tepede Soğuk… Soğuk… Yerlerle tepelerde biraz kar var. Akşam oluyor. Güneşin kendisini görmek mümkün değil ama karşıdaki yüksek dağlarda, bize bıraktığı sonra ışıkları görmek mümkün. O dağlarda olsam acaba bir şeyler değişir miydi? Daha farklı hisseder miydim ya da ne bileyim şu an olduğundan farklı bi

Yazar girer. Alkışlar yükselir. Hafifçe eğilip okuyucu selamlanır. Merhaba! Merhaba, pek sevgili okur. Gün geldi ve artık başlamayı dahi tiye aldığımız bir noktaya ulaştık. Ne o? Hala başlangıçlara takılıp kalınmış diyecek gibisiniz. Aman evlerden ırak ya da tencere tava hep aynı hava demekle yetineceğiz ve hayır, siyasi şaka yapıyor olmamız Türk aydını olmaya çalıştığımız yanılgısı yaratmasın. Biz son ana kadar bu ve pek çokları gibi yazılarda kim olduğumuz ve olmadığımız so

Yer, yazıcının çarpık algısı. Yıl, 43. Akşama doğru… Mevcut bulunan epey bir klişeleşmiş bu giriş, bizzat yazar tarafından tatbik edilip okuyucuyu yazarın pek haşmetli egosuna çabucak küstürmemek için tasarlanmıştır. İşi kendilerine dikte ettirilen bu dil unsurlarını, günümüzden tam olarak 5521 yıl önce -bu tarihte oldukça ısrarcı olduklarını, tam olarak 1 Ocak MÖ 3500 yılında bulunduğunu söylemekteler- icat edilmiş olan başka bir dil unsuru ile size ulaştırmak olan bizler

Serzeniş hali ile nasıl yaşar insan ömrü bilmem. Hele hayat, geri sayımın içerisindeki küçük anlardan ibaretken. Biraz düşündüm biraz taşındım, bazı şairleri babam gibi görüp fikirlerini zihnime nakışladım. Onlardan öğrendiklerim ile bir yolculuğa başladım. Önemli olanın varacağım yer değil yol olduğunu fark ettiğimde henüz 14 yaşındaydım. Umudumu dürttüm, umutsuzluğu yatıştırdım. Ben sevmezsem sevmenin kimselerin elinden gelmeyeceğini yıllar içinde özüme karıştırdım. Sev

Olan her şeyin başka türlü olması mümkün değildi belki de. Laplace'ın şeytanının firarıydı büyük patlama, soykırımlar, yok olup giden dinazorlar, süper novalarda ışıyıp duran yıldızlar, çoktan sönüp bodur, sarhoş cücelere dönenler, kalbini kırdıklarımız, bizi kırıp avkanlar, suçlar, suçlar ve savaşlar, masumiyet de bir kaçınılmazdı, günahlar kadar. Leibniz mümkün olan evrenlerin en iyisinde yaşadığımızı söylerken ne denli yaklaşmış ve nasıl da ıskalamıştı bu kan donduran haki

“Keşke benim de karşımda her zorluğa rağmen dimdik duran ve beni sevebilen biri olsaydı. İnsan tek başına dağ olamıyor bazen.” Kıymetli Nilgün Marmara’ya ait olan bu çiziktirimler onunla romantik bir özdeşlik kurmuş ve bilhassa fevkalade etkilenmiş ve 29 yaşı dolaylarını beklemiş biri için duygusal hezeyanlarından biri olmuştu. Varoluş hali duygular ve duygulanımlardan uzakta düşünülebilecek şeyler olmak için fazla karmaşık ve kavramlara gömülmüş haldedir, üstelik rasyonellik

Pardon! Biraz durup dinleyebilir misiniz? Evet siz, biraz bekleyin lütfen. Haklı olarak soruyorsunuz: "Niye?" Daha keskin gözlere ihtiyacım var. Ha bir de daha açık bir zihne! Benimki biraz dağınık, düğümlenmiş, biraz da tozlu. Kayboldum sanırım. Pencerem onca kova suya bana mısın demedi, hala buğulu. İçinden çıkamadığım bu birkaç metrelik yalnızlık çokgeninde hangi kenara varsam bir köşem batıyor gözüme. Dışarısı da ne soğuk! Buyrun sizin için ayrıldı bu koltuk. Bir fincan d

Bir doğu mistisizmi var bu sıralar benliğimde. Kol geziyor damarlarımın ve eylemlerimin içinde. Bir bakıma büyülü bir düş gibi ancak bir...

Kimi çarpık denk gelişlerin, kimi duygusal dönüşümlerin sonunda insanın kendi kendini tükettiği bir an gelebiliyor karşısına. Ben o an geldiğinde çoktan her şeyin tek sorumlusunun kendim olduğunu biliyor oluyorum. Ama bir türlü aşamıyorum içimden gelen sesi dinlemeyi. O kadar kuvvetli o kadar doğru hissettiriyor ki bazen davranışlarım, iç sesimin ne kadar sağduyu yoksunu olduğunu unutuyorum. İyilik yapmaya çalışırken daha büyük bir kötülük doğuruyor, aslolanı ararken ben gr

Ben yok muyum? İnce bir zardan mı ibaretim ben? Seyrelmiş miyim? Ben yok muyum? Bir yankı mı bu sözler. Boşlukta, bende çınlayan. Var...

O gün bir şeyler oldu. Ayak serçe parmağımı sehpaya çarptım. Canım feci acımıştı. Kardeşim gökyüzünde pamuk şekerden devasa bir insan...

Hız neyi ifade eder ya da daha doğru bir yaklaşımla kısa sürede varmak bize ne kazandırır. Amatör bir filozofun daha az amatörlerinden...

Sigarasını yaktı, dumanıyla kendisine bir aura yarattı. Hayatın dur duraksız, tekrarlı ve peşi sıra olan temposundan bir sigara içimlik...