Kötülük o kadar erken bir yaşta edinilir ki doğuştan gelebileceğine dair kimi önermeleri peşinde sürükler. Pek karmaşık olmayan hipotez kurma, çürütme ve düşünme süreçlerinin sonunda varabileceğimiz bir nokta olan kötülük kavramının temeli, kurduğumuz bu düzlemde kültüre ve beraberindeki ahlaki sistemlere dayanmaktadır. Organizma için bahsedilebilecek kötülüğün, haz ve hazsızlıktan ileri gelmesi muhtemel olmakla birlikte ne zaman ki işler, çeşitli ve kümülatif bir haz ve haz

Akşam saatlerine doğru bir kır evinde kanepeye uzanmışız. Hafif rüzgâr esiyor biraz sıcak belli ki yaz. Bi’sike yaramayan yazı gibi böyle başladı. Belli ki bu boktan yerden pek de uzaklaşmaycak. Neyse içimizde bir huzursuzluk var. Galiba bir parçamızı kaybedeceğiz. Uzaktan televizyonun sesi geliyor. Uykuya dalmak üzere miyiz neyiz. Televizyonda bir deniz atı konuşuyor hafif hafif sesi geliyor “Büyük B… tarihi yazanlardan olmak… hırsızlar… bize ait olan…”. Uykuya dalmanın da ö

Bir şeyi itiraf edeceğim. Hayatımın belli bir dönemine kadar herkesçe anlaşılmayı bekledim. Elbette ki bugün bu an bunun yanlış olduğuna dair bir fikrim var. Ancak yanlış olduğunu düşünmediğim zamanlarda çokça üzülmüşlüğüm ve fevkalade gırtlak patlatmışlığım da olmuştu. Tabi bunca mesai sonrasında çaba ve telaş yerini büyük bir umutsuzluğa ve kesif bir hüzne bırakmıştı. Ne menem bir meret olduğunu anlatmayacağım, zaten sahip olduğunuz önyargılar ve empati gücünüzle pek çok ta

Sunuş Altında söylenecek yeni bir şey kalmadığı için güneşe, hayalleriyle yüreğime su serpen buluta ve hepsini içerdiği için gökyüzüne teşekkür ederim. Ağustos ’26 Herhangi Bir Tepede Soğuk… Soğuk… Yerlerle tepelerde biraz kar var. Akşam oluyor. Güneşin kendisini görmek mümkün değil ama karşıdaki yüksek dağlarda, bize bıraktığı sonra ışıkları görmek mümkün. O dağlarda olsam acaba bir şeyler değişir miydi? Daha farklı hisseder miydim ya da ne bileyim şu an olduğundan farklı bi

Varsayalım ki kendinizi bildiğiniz günden bu yana sahip olduğunuz ya da sonradan bir şekilde edindiğiniz bir hüznünüz var. Çeşitli girişimlerde bulunup adına da depresyon diyebilecek olsak da bunu bir lanet olarak niteleyeceğiz. Bundan kurtulmak için modern tıbbın size sunduğu tüm imkanları kullandınız ve içtenlikle tedaviye gönüllü oldunuz. Tüm bu tedavi süreci tamamlandığında ya da henüz sürerken ne olursa iyileşmiş olacaksınız? Mevzubahis soru çığır açıcı deneylere ve oldu

Yazar girer. Alkışlar yükselir. Hafifçe eğilip okuyucu selamlanır. Merhaba! Merhaba, pek sevgili okur. Gün geldi ve artık başlamayı dahi tiye aldığımız bir noktaya ulaştık. Ne o? Hala başlangıçlara takılıp kalınmış diyecek gibisiniz. Aman evlerden ırak ya da tencere tava hep aynı hava demekle yetineceğiz ve hayır, siyasi şaka yapıyor olmamız Türk aydını olmaya çalıştığımız yanılgısı yaratmasın. Biz son ana kadar bu ve pek çokları gibi yazılarda kim olduğumuz ve olmadığımız so

Onur (Pride); şeref, haysiyet ve insanın kendine karşı duyduğu özsaygı. İnsan gerçek manada ne için yaratılmış olursa olsun herkesçe kabul görmüş bir uzlaşıya sahip değildir. Bu uzlaşısızlık sadece varlığın amacı ile de sınırlı kalmayıp hayatın en küçük anlarında dahi kendine yer bulmaktadır. Nedeni için bizim zihnimizde de bir uzlaşı olmadığından olsa gerek sunacak bir şeyimiz yok ancak genel ve pasifist tutum olarak saygı duymayı tercih edeceğiz. Okuyan ve yazan arasında sü

Yer, yazıcının çarpık algısı. Yıl, 43. Akşama doğru… Mevcut bulunan epey bir klişeleşmiş bu giriş, bizzat yazar tarafından tatbik edilip okuyucuyu yazarın pek haşmetli egosuna çabucak küstürmemek için tasarlanmıştır. İşi kendilerine dikte ettirilen bu dil unsurlarını, günümüzden tam olarak 5521 yıl önce -bu tarihte oldukça ısrarcı olduklarını, tam olarak 1 Ocak MÖ 3500 yılında bulunduğunu söylemekteler- icat edilmiş olan başka bir dil unsuru ile size ulaştırmak olan bizler

İnsanın sosyal bir hayvan oluşu pek de yadsınamayacak bir kabul gibi durur. Nitekim bu teze dair ön kabul ile bugüne dek pek çok şey açıklanıp kuramlaştırılmıştır. Bununla birlikte insanın pek eşsiz olmayan ama fevkalade şairane doğası, işler dallanıp budaklandığında kendine özgü ve sürekli yenilenen sorunlar ortaya koymaktadır. İnsanın benlik kavramının şekillenmesi ve dönüşümü de bunlardan biridir. Benlik kavramının şekillendiği iletişimin alıcısı ve vericisi kimselerin “b

Her şey fazlasıyla karmAşık, Ve herkes en konforlu olana sığınıyor. Kompleks dalların kimine tutunuyor, kimini salıyor Bir marsupilami gibi ormanda oradan oraya yolculuk ediyorum. Nereye gittiğimi tahmin edebildiğimi sanarak, Ama asla gerçek olanın ne olduğunun farkına bile varamayarak.. Son zamanlarım, Dünya siyaseti, savaşlar Şantajlar, komplolar… İçinde varlık mücadelesi verdiğim sistem safsatası! Gerçek olanı bile aramaya bir gereğin olmadığı.. Kendi gerçekliğimi dahi sor

Kafamda bir örs var. Nemrut'un sineğinden beter. Sessiz sedasız bir örs. Hangi günahın laneti olduğu bile müphem. İbrahimi ben yakmadım....

Boktan ailelerin amorti çocukları, Anlamın gıyabında kılınan cenaze namazlarısınız. Kurak mevsimlerin kısır mahsulü, Bitli kasıkların...

Serzeniş hali ile nasıl yaşar insan ömrü bilmem. Hele hayat, geri sayımın içerisindeki küçük anlardan ibaretken. Biraz düşündüm biraz...

“There was nowhere to go but everywhere, so just keep on rolling under the stars.” Said Jack Kerouac on his phenomenal book named On the...

Kokruyu beklerken – Oğuz Atay - 1975 Bizim olanı ve olmayanı sorgulama aşaması, yalnızlığın kıyısında yapılan tehlikeli bir yürüyüş...

Gözyaşlarının yüzünde bıraktığı izleri takip ederek gözlerine ulaştım. Bana bakmıyorlardı. Hayallerden hayal beğendirip onu bir yolculuğa...

Varlığınıza dair şüphe duyduğunuz anlarda yapmanız gereken tek şey var olmamayı dilemektir. Egoist bir tutumda görülen bu hisler, yok...

bırak yağsın yağmur ki içime çekeyim tanrının korkusunu içime sinsin bu buruk toprak kokusu tam hayatla inatlaşacakken bırak yutsun seni dalgalar derin denizlerin de inan bir bildiği var olsun varsın bedenin nemli toprağa eteğinde taşsız gözünde yaşsız uğrunda uğraşsız bir hayatla bir yargı makinesinin dişli sesi olmadan bırak paslansın bir kulak klişelerin ezgisiyle sorumluluğa hiç gelemeyen bir ben ki çizdiğim gerçekliğine vicdanımın el vermediği

Olan her şeyin başka türlü olması mümkün değildi belki de. Laplace'ın şeytanının firarıydı büyük patlama, soykırımlar, yok olup giden...

Güneşli günde rüzgarın unufak ettiği deniz tozları, savurduğu izmarit dolu bu ince kum... Üstüme yapışan yosun ve biraz da kül kokusu...